Hondenfluitje

Weet je wat een hondenfluitje is als het geen hondenfluitje is? Nee? Ik wist het ook niet. Ik kwam de term tegen in een artikel van het NRC. Het hondenfluitje zoals het is bedoeld, is een fluitje dat alleen honden kunnen horen. Activisten hebben die term opgenomen in hun vocabulaire. Daar betekent het dat in een speech, voordracht of toespraak een ‘verborgen’ boodschap zit voor alleen diegenen die het herkennen. Ja, complotgekkies, smullen geblazen! Ik zal voorbeelden aanhalen die in dat artikel staan. Het artikel ging over Trump en de rellen/protesten. Trump’s toespraakje die hij voor de dichtgetimmerde St. John’s church wilde houden en waar hij het wandelpad naar toe voor moest laten schoonvegen door zwaar bewapende engerds, duurde maar 5 minuten. Daarin liet hij twee hondenfluitjes horen. De eerste zat verborgen in zijn rateltje dat hij de rechten van de oppassende burger zou verdedigen. Slechts één recht noemde hij specifiek, te weten het recht op het dragen van vuurwapens. De tweede was het zwaaien met de bijbel voor die beroemde St. John’s church.

Hij voorkomt met deze twee hondenfluitjes dat witte, racistische groeperingen die vuurwapens en de bijbel heilig hebben verklaard, zich van hem vervreemden. Trump was in het verleden al zeer terughoudend in het veroordelen van wit-racistisch geweld. Sterker nog, hij probeert waar hij kan dat te vergoelijken met het argument van zelfverdediging (dat het natuurlijk zelden is). Ook geeft hij, voor de oplettende hondenfluitontvanger, hiermee een soort van vrijbrief om er tijdens opstootjes en plunderingen, lekker op los te knallen. Wat inmiddels al heeft geleid tot het doodschieten van een 77 jarige ex-politieagent die de winkel van zijn schoonzoon stond te bewaken.

Terwijl ik dit aan het typen ben, komt het nieuws binnen (via CNN) dat Trump heeft gezegd dat hij in de bunker onder het witte huis was om het te inspecteren… Ik kan bijna niet meer typen van het lachen. Het is wel een triest lachsalvo. Het schiet mij te binnen dat als Trump geen president van de VS zou zijn (en niet zo vreselijk rijk), maar een gewone, doorsnee burger, zijn familie hem waarschijnlijk al jaren geleden psychisch had laten onderzoeken. Maar dat terzijde.

Trump weigert steeds maar weer presidentieel te zijn op de momenten dat het écht nodig is. Boven de partijen gaan staan en het volk vaderlijk toe te spreken. Hij kan het niet. Hij móét aanvallen. Er móét een vijand benoemd worden. Zijn herverkiezing hangt ervan af. Bovendien kan hij het ook echt niet. Zijn instinct laat het niet toe. Tot nu toe met desastreuze gevolgen. De VS heeft een ongekende opstand aan z’n broek hangen. En die is ontstaan door het gebrek aan kordaat optreden tegen racistisch geweld. Als in de afgelopen vier jaar Trump zich persoonlijk had bemoeid met de rassenmoorden (en dan vooral die van de politie) had hij met zijn aanpak dichtbij uitroeiing ervan kunnen komen. Hij had slechts de andere zijde dan die van de witte puntmutsen moeten kiezen.

En nu allemaal op gaan letten op de hondenfluitjes in zijn aankomende toespraken en tweets!

Menno Voorwinde

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *