Lieve kleine jongen


Ik begrijp het. Je wilt nog niet. Je zit in de fijnste buik van de wereld. Bijna 42 weken krijg je alles wat je wilt. Je hoeft nog lekker niks. Niet eens ademhalen. Het slikken met je keel; geen omkijken naar. Een strengetje brengt je alle lekkers. Je mond is om de hik binnen te laten. Je hoeft nog niet te niezen. Je longen hebben geen lucht. Je bedje is je wc. De schoonmaker gaat overal mee. Nergens hoef je je zorgen om te maken. Het gaat allemaal vanzelf. Je mama praat lieve woordjes. Ze schommelt je de hele dag.

Maar, weet je, lieve kleine jongen. We willen je zó graag zien. Een heleboel mensen staan voor je in de rij. Met knuffels, speeltjes en rammelaars. Je bedje is al helemaal opgemaakt. Er wacht zoveel liefde op je. Dat zul je wel zien. Je papa heeft het niet meer. Hij wil je zo graag wiegen, knuffelen en kussen. Als je hem hoort lachen, dan lach je als vanzelf met hem mee. Elke dag die voorbij gaat, is gevuld met de belofte van jou. Maar ik begrijp het. De beste plek is waar je nu nog bent.

Je bent al helemaal af. Je oogjes zijn nog dicht. Je verveelt je duidelijk nog niet. Maar, lieve kleine jongen, er is zoveel moois te zien. Te horen. Te ruiken. Te voelen. Te proeven. Als je voor het eerst je ogen opent, open je de wereld om je heen. Een explosie van leven, plotseling overal. Een mond om mee te drinken. De hik maakt plots geluid. Je oren zijn niet meer alleen om aan te friemelen. Er komt ook iets naar binnen. Geluidjes. Lieve geluidjes. Grote mensen die babybrabbelen. Vingertjes om te bekijken en om vast te klampen. Een duimpje om op te sabbelen. Van alle gemakken voorzien. Je wist al dat je kon bewegen. Nu zie je het ook. Je natte deken is een wollen geworden. Ook lekker warm.

Zelf ga je ook geluidjes maken. Ik denk hele mooie en vast ook hele harde. Lieve, kleine jongen. Veel gaat er veranderen. Niet altijd leuk, dat geef ik toe. Verdrietjes horen er nu eenmaal bij. Ze zijn ook nodig. Weet je waarom? Door je verdrietjes voel je de gelukjes nog veel beter. Maak je maar geen zorgen, hoor. Je gelukjes zullen velen malen groter zijn dan je verdrietjes. Daar zorgen wij wel voor. En jij gaat de wereld een stukje beter maken. Dat zit nu eenmaal in je.

Je moeder doet dat ook.

En nu een beetje opschieten. Je moet hoognodig bij opa op schoot.