Een Rare Dag


Vandaag, 9-11-2020, is een rare dag. Een drukke dag. Morgen word ik om 10:00 uur opgenomen in het AUMC en op 11-11-2020 word ik geopereerd. Een lange operatie van zo’n 8 uur. Voor mijn doen veel vrienden en familie willen op het laatste moment nog even afscheid nemen en mijn stem ‘live’ horen. Zo vers mogelijk in het geheugen. Het begint met een verplichte coronatest. Vanochtend om 10:05. Mijn onverzettelijke broer Henk gaat mee. Hij rijdt. Bij de teststraat zijn we 10 minuten te vroeg. Er staan twee auto’s voor ons. Te wachten. Geen personeel te bekennen. Later blijkt dat het duo van dienst koffiepauze had in het aangrenzende cointainerlaboratorium. Na ongeveer 20 minuten ben ik aan de beurt. Mijn 2de coronatest is een feit. Ik word nog eens ervaringsdeskundige.

Henk praat honderduit en ik geniet ervan. We zijn op ons gemak. Henk is blij dat hij me mocht brengen. Weet hij meteen de weg naar het ziekenhuis voor de onvermijdelijke bezoekjes. Ik kijk ernaar uit. Nu al.

Als we terug zijn is Vrouw Linda nog niet teruggekeerd van haar afspraak bij de tandarts. Henk en ik praten nog wat en dan gaat, ook hij, een medische afspraak bij zijn huisarts nakomen. Ik ga op bezoek bij een ex-vriendin die een oude zegelring van me heeft gevonden. We hebben elkaar al meer dan een decennium niet gezien. Het was een leuk weerzien. En we hebben een half uurtje flink weg zitten kleppen. Haar koffie was ronduit heerlijk. Nespresso, maar dan van de Lidl. De beste, wat mij betreft. Na een half uurtje moet ik weer weg. De moeder van mijn oudste dochter én vriendin voor het leven, staat zo bij mij voor de deur. Ik red het allemaal nét.

Ook met haar klep ik de tijd de vergetelheid in. Halverwege schuift de overbuurvrouw bij en we kleppen gezellig verder. Het gaat over niks. Het zijn afscheidsgesprekjes. Soms vrolijk, soms verdrietig. Altijd een klein beetje beladen. Linda komt ondertussen thuis. Het vierde wortelkanaal is blootgelegd en uitgeboord. Verdoofd loopt ze heel even rond om vervolgens noodzakelijke boodschapjes te doen. Buurvrouw, ex en ik blijven nog even over. Buurvrouw gaat, ex wil gaan. Oudste dochter belt om haar komst aan te kondigen. Ex besluit nog even te blijven. Kleinzoon moet gedag gezegd worden. Linda komt terug, laadt boodschappen uit en gaat weer weg. Fleur van school halen. Ex gaat weg. Oudste dochter en kleinzoon blijven. Ik ben nog steeds redelijk goedgemutst. De instorting komt later. Dat weet ik nu al. Linda komt thuis met Fleur en speelkameraadje van Fleur.

Ik en mijn oudste dochter schieten vol als ze weer naar huis gaat en ik wil instorten. Nog geen tijd. Ik wacht tot het speelkameraadje door haar moeder is opgehaald en kan dan eindelijk slapen. Te laat naar mijn zit word ik wakker. Fleur en Linda hebben al gegeten. Ik baal daarvan. Ik had pizza-avond ingepland. Uiteindelijk zit ik alleen pizza te eten. Linda is hardlopen en Fleur naar bed. Het is plotseling stil en het voelt vreemd.

Kan ik vast wennen voor de aankomende twee weken.

Bah.

vadertje.backme.org

Gepubliceerd door

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.