IJszombies

IJsdeskundigen waarschuwen om voorlopig alleen nog maar even te schaatsen op ondiepe sloten. Daar is het ijs dik genoeg. Zij waarschuwen nadrukkelijk om niet op plassen en meren te gaan schaatsen. Bevroren sneeuw maakt onderdeel uit van de ijslaag en is kwetsbaar. Bovendien heeft het nog niet lang genoeg gevroren om de wijde wereld in te schaatsen. Dus wat doet de Nederlander? Juist. We trekken er massaal op uit om en masse door het ijs te zakken op de uitgestrekte plassen. Ik heb net de droevige beelden gezien van de schaatshysterie op de Loosdrechtse Plassen. Vlakbij Hilversum. Het verkeer naar de plassen was volkomen vastgelopen. Geen parkeerplek meer te vinden. Nietsontziende idiotie. Aangemoedigd door o.a. Ebru Umar die vindt dat we op moeten ‘tiefen’ met onze coronaregels. Bijna 50k volgers. Maar wel zeggen dat ze voorzichtig moeten doen. Je kan net zo goed een pot met snoep voor een kleuter neerzetten en zeggen dat als je er teveel van eet, je buikpijn krijgt. Het behoeft geen genie om te voorspellen wat er gaat gebeuren.

Het begon met de beelden van een paar ruimschoots volwassen mensen, volledig in schaatsoutfit gehesen, die langs de kant van een meertje op een halve centimeter ijs een paar vage schaatsbewegingen maakten. Zonder uitzondering zakten ze natuurlijk door het ijs. Allemaal waren ze in extase. Op de vraag waarom ze dit deden antwoorden ze zonder uitzondering “om toch weer even het gevoel te krijgen, he.”

Jezus Christus. IJs heeft kennelijk hetzelfde effect op Nederlanders als hersenen op zombies. “Moet…schaatsen….moet schaatsen…moet schaatsen.” De rest bestaat niet meer. Uit alle macht probeert een groot deel van de bevolking te voorkomen dat we in code zwart terechtkomen. Een kleine groep besluit voor de zoveelste keer de middelvinger maar weer eens op te tillen richting zorgmedewerkers, kwetsbaren en mensen die gewoon solidair zijn. Eigen schaats eerst. En ondertussen collectief verontwaardigd doen als er commentaar op wordt geleverd. Van alle mensen die lijden onder de pandemie, lijden de asocialen het minst. Zij gaan gewoon hun gang. Zij doen waar ze zin in hebben, ongeacht de gevolgen. Vaker dan me lief is krijgen die groepjes nog hun zin ook. Een kabinet dat graag een luisterend oor voor iedereen veinst. Ondertussen de adviezen van deskundigen in wind slaan als het politiek niet zo lekker uitkomt.

Al een paar keer is hoogleraar Jaap Goudsmit in diverse programma’s opgedoken. Hij, en zijn team, heeft zich vastgebeten in het ‘coronaprobleem’. Hij heeft, denk ik, de dichtstbijzijnde uitgang gevonden uit deze pandemie. In september kunnen we maatregelvrij zijn. Onder andere in een artikel in het NRC legt hij dit haarfijn uit. Ik heb niet de indruk dat er iemand van het OMT of het kabinet naar hem luistert. Geen idee waarom niet. Het zou in ieders belang zijn.

Dan kunnen de asocialen volgende winter weer lekker schaatsen. En als ze door het ijs zakken kan ik er in ieder geval bij zijn om ze uit te lachen. Of nog beter: helemaal geen ijs.

Leedvermaak, ja.

 

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.