Een kankervoordeeltje



Als je kanker hebt (gehad) dan werken andere medische behandeling ook anders. Alles wordt extra voorzichtig gedaan. Ook als het niet nodig is. Soms is het zelfs makkelijker geworden door kanker. Een mooi voorbeeld is de maagendo die ik jaarlijks moet ondergaan om de aderen in m’n slokdarm en maag te inspecteren. En eventueel te repareren. Vandaag was het weer zover. Pre-kanker kreeg ik een licht roesje, zonder bemoeienis van de afdeling anesthesie. Omdat door het weghalen van mijn strottenhoofd luchtpijp en slokdarm van elkaar zijn gescheiden, is het bijzonder makkelijk geworden om een maagendo te doen. De behandelend arts hoeft geen rekening met de luchtpijp te houden. Die zit halverwege de hals gewoon lekker door te ademhalen.

Maar het ontzag voor kanker is groot. Dus een zware roes mét bemoeienis van de afdeling anesthesie is het gevolg. Mijn behandelend arts heeft zelfs contact gehad met de behandelend arts van het VUMC. En dat is niets voor hem. Zij (de arts van het VUMC) heeft hem bezworen dat het alleen maar makkelijker is voor zijn behandeling dat ik een tracheastoma heb, maar hij kiest toch voor de meest voorzichtige weg. Ik heb niet geprotesteerd. Ik ben al zo vaak in OK’s geweest, dat het interessante er wel vanaf is. Laat mij maar pitten. Ik ben zó vertrouwd met TerGooi dat ik ze blindelings vertrouw. Onvolprezen zorgmedewerkers en artsen daaro. Mijn behandelend arts kent mijn binnenkant al 17 jaar en heeft al twee keer mijn leven gered. Vertrouwen in de mensheid heb ik niet, maar wel in hem. Eigenzinnige kerel, maar verdomd goed in zijn vak.

Omdat er bij mijn afspraken lachwekkend vaak iets misgaat, ga ik er tegenwoordig gewoon vanuit. Het is mijn nieuwe normaal. De voorbode was er gisteren al. Mijn oudste dochter zou me naar het ziekenhuis brengen en ophalen. Omdat zij ook op een priklocatie werkt, laat ze zich testen bij elke snotneus of beginnende verkoudheid. Zo ook gisteren. Ze was een beetje snotterig. De testuitslag zou ruim op tijd, vóór mijn afspraak binnen moeten zijn. Dat was ook zo. Geen corona. Maar ze was wel plotseling hondsberoerd. Zware verkoudheid. Ik was niet verbaasd. Ik had met haar te doen. Een 10 maanden jonge baby die constant aan het snotteren is, slaaptekort en een druk bestaan. Dan word je geheid ook een keer zelf ziek. Gelukkig was haar moeder, mijn eerste ex en beste vriendin, bereid om deze gewichtige taak van onze dochter over te nemen.

Al met al nog geen noemenswaardige problemen. De voorbereidingen liepen prima en iedereen was op tijd, behalve de dokter. Hij is in de afgelopen 17 jaar nog nooit op tijd geweest. Ook daar dus geen verrassingen. Plotseling kwam de ‘cover’ van het doktersromannetje binnengewandeld. Net zo vrolijk als vorige keer. En druk. Al babbelend en met een beginnend baardje dit keer, liet hij vol trots een plastic speentje aan een touwtje zien die over m’n tracheastoma geplaatst zou worden. “Zelf gemaakt!” Ik veinsde bewondering en hij begon buiten mijn zicht op knoppen van een computer te drukken die acuut op tilt sloeg. Inmiddels was de dokter zelf binnengekomen. Die maande iedereen te wachten tot de computerproblemen waren opgelost. Uiteindelijk moest ICT eraan te pas komen om de computer aan de gang te krijgen. Via het infuus kreeg ik een pijnstiller. Er werd nog even specifiek gevraagd of ik een allergie voor latex had. Ik knikte van niet. Toen de roes. En weg was ik.

Een uurtje later was ik weer bij. Voor het eerst in 17 jaar geen herstelwerkzaamheden. Wel een ‘hapje’ genomen uit een bultje. Het kan een poliepje zijn. Hoor ik over 2 weken.

Het was heerlijk zo’n zware roes. Een kankervoordeeltje, zou je kunnen zeggen.

Disclaimer:
Gratis lezen mag, doneren is 2.0 en kan via
vadertje.backme.org

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.