Trots



Vanochtend hoorde ik op WNL’s Goedemorgen Nederland dat ik trots was op het vestigingsklimaat in Nederland. Ik was blij dat me dat werd verteld want ik wist dat niet. Het schijnt goed mis te gaan met mijn trots, het vestigingsklimaat. Medelanders – net zo trots als ik – maken zich grote zorgen dat bedrijven wegtrekken uit Nederland. Dat heeft een aantal redenen. Zwabberend overheidsbeleid, belabberde woningmarkt en onvoldoende geschoold personeel. Enkele cruciale voorwaarden om mijn trots – het vestigingsklimaat – overeind te houden.

Ik zou in zak en as moeten zitten nu mijn trots – het vestigingsklimaat – ten onder dreigt te gaan. Paniek zou me naar de keel moeten grijpen na dreigementen van bedrijven om Nederland te verlaten. Maar nee. Niets is minder waar. Het interesseert me geen bal. Helemaal niks. Rot maar op. Dat gejengel als bedrijven hun zin niet krijgen. Wegwezen. Ga maar ergens anders de belasting ontduiken. Joepdoeimazzeldag!

Als ik tegenwoordig al ergens trots op ben dan is het mijn groeiende afkeer van alles dat Nederlands is. En dan heb ik het niet zozeer over de producten, maar over het halsstarrige en onverbeterlijke ‘herhaalgedrag’. Terugvallen in oude gewoontes. Niet omdat ze beter zijn, maar omdat het vertrouwd is. Godallemachtig. Het lijkt wel of er een boete staat op nadenken.

Lees maar.

In hetzelfde ochtendprogramma was Barbara Visser, minister van Infrastructuur en Waterstaat, te gast. Zij kondigde een grootschalige campagne aan om thuiswerken te stimuleren. Om werkgevers te bewegen daar actief aan mee te werken. Ik moest mezelf even knijpen. Even checken of ik wakker werd en twee jaar corona misschien toch gewoon een nare droom was. Dat we toen niet massaal thuis hebben gewerkt en dat thuiswerken prima scoorde. Op alle fronten.

Beter voor het klimaat. Geen of nauwelijks files. Betere werkprestaties door toegenomen verantwoordelijkheidsgevoel. Kortom overweldigend positief. En wat doen we bij de minste of geringste versoepeling van maatregelen? We doen massaal wat ‘niet mocht’. Hup, de auto in en karren maar. Filerecord na filerecord wordt gebroken. En dat terwijl de brandstofprijs door het dak gaat.

Geen enkele reden om massaal de weg op te gaan, maar we doen het lekker toch. Want de maatregelen zijn opgeheven. En nu gaat de onvolprezen minister een campagne lanceren voor thuiswerken. Zij gaat ons vertellen wat we allang weten en vervolgens niet gaan doen.

Wat mij betreft mogen die jengelende bedrijven allemaal weg, maar dan ook die toeterende rij domoren meenemen.

Maak me trots!

Disclaimer: Gratis stukkie! Doneren kan via vadertje.backme.org waarvoor dank!

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.