De Sluwe Vos



In eerdere stukjes heb ik het kabinet, overheid en samenleving wel eens vergeleken met een gezin. Met de installatie van een ‘nieuw’ kabinet voor de deur, dringt die vergelijking zich wederom op. Maar de verschillen met eerdere vergelijkingen die ik maakte zijn nu anders. Zo zie ik de overheid niet meer als de falende ouders in de opvoeding van hun stuurloze gezinsleden, maar als recidiverende pleegouders die allang hun positie ontnomen had moeten worden wegens misbruik van een niet onaanzienlijk deel van het kroost. Rutte IV treedt aan en nog immer is er geen spoor te bekennen van een moreel kompas. Voor visie moet je nog steeds naar de opticien. Maar het hoofd van het gezin is een Sluwe Vos. Voor de vierde keer heeft hij het kroost wijs kunnen maken dat hij het nu écht anders gaat doen. Nieuw elan. Een nieuwe ploeg. Een nieuw avontuur. Alle puntjes gaan op de ‘i’, zo bezweert hij.

Het aangenomen kroost, dat murw is door iets dat nog het meest doet denken aan het Stockholm syndroom, is weer de pineut. Wéér hebben ze zich bij de neus laten nemen door mooie praatjes en beloftes. Weer zijn diegenen de sigaar die al tien jaar de sigaar zijn. Het mankementengedeelte van het kroost. Het grootste deel van het gezin heeft het in materiële zin goed. Daar zorgt De Sluwe Vos wel voor. Zo behoudt hij de zwaarstwegende stem in alle belangrijke beslissingen. Dat gaat natuurlijk altijd ten koste van de zwakkeren in het gezinnetje. Maar dat vindt de Sluwe Vos geen probleem. Het is namelijk het gedeelte dat in stilte wordt verafschuwd. De ‘uitvreters’ die alleen maar geld kosten. En, erger, niets opleveren.

Zo kom ik superlatieven tekort. En ze houden allemaal stand. Het wordt allemaal erger. Schaamtelozer. De Sluwe Vos hoeft bij zijn achterban niet aan te komen met een visie. Geld willen ze zien. Zo veel mogelijk. Al moet heel Groningen ervoor onder de grond worden geboord. Al moet nog honderd keer met stalen gezicht worden beweerd dat ‘het verkeerd is herinnerd’ of dat ‘er geen actieve herinnering bestaat.’ De Sluwe Vos is nog niet begonnen of hij heeft al voor de camera gezegd dat het nu eenmaal moet van Europa. De gaskraan open. En ja, dat houdt een veiligheidsrisico in voor de bewoners. Ja, we zouden het niet doen, maar ja, zaken veranderen wel eens. Jammer joh, het is niet anders. Hup hup, verder nu.

Maar het kan wel anders. Tal van mogelijkheden. Alleen dat kost geld. Geld dat er zat is, maar dat gaat de Sluwe Vos toch zeker niet uitgeven aan dat plebs in het Noorden? Hij zal wel gek wezen. Laat maar zakken dat Groningen. Hebben we er straks weer een waterrijk recreatiegebied bij. Villaparkje eromheen en klaar is Kees-Govert van Waeterschap tot Zackevulth. De Sluwe Vos is empathieloos. En het geeft af. Alle deelnemende partijen hadden bij hoog en bij laag beweerd daar nimmer terecht te komen als De Sluwe Vos aan het hoofd van een volgend kabinet zou staan. Van ‘hier scheiden onze wegen’ tot ‘ik zie voor ons geen plek in een kabinet dat geleid wordt door De Sluwe Vos’, luidden de stellige uitspraken. Maar ze staan er allemaal, op het bordes, morgen. Nu ja, bijna allemaal. Een enkeling heeft een briefje van de dokter vanwege corona.

Niemand gelooft hen meer, maar dat hoeft ook niet. Zolang het grootste deel van de bevolking het goed heeft, maakt het niet uit. Die stemmen, zoals altijd met hun portemonnee. De Sluwe Vos weet dat. Hij deelt veel lekkers uit. Het wordt gretig opgelikt. Daar worden de buiken dikker. Aan de onderkant het gekerm luider. De kloof wordt dieper en dieper.

Over een jaar of vier liggen we allemaal op de bodem.

Disclaimer: gratis te lezen, doneren kan een goed voornemen zijn:
vadertje.backme.org

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

One thought to “De Sluwe Vos”

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.