Verandering

Mijn dagelijks leven bestaat tegenwoordig voornamelijk uit rituelen. Rituelen die ik krampachtig probeer te doorbreken. Een dagelijkse herhaling van zetten voelt als een sprintje trekken naar mijn kist. Omdat elke dag hetzelfde lijkt, is achteraf de tijd voorbij gevlogen. In ieder geval sneller dan wanneer je dagelijks nieuwe herinneringen aanmaakt.

Maar goed.

Rituelen dus. Er zijn er een aantal waar ik niet onderuit kom. Zoals bijvoorbeeld dochtertje Fleur (8) naar school brengen en weer ophalen. En de katten eten geven. En mijn medicatie innemen. Enzovoort. Voor overige invulling der dagen moet ik mijn momenten kiezen. Het heeft me geruime tijd gekost om aan mezelf toe te geven dat ik er niet meer zo vaak op uit kan trekken als dat ik vroeger deed. En zou willen. Halverwege september ben ik bijvoorbeeld met mijn oudste dochter naar een optreden van Nico Dijkshoorn geweest. Na zo’n uitje heb ik ruim drie dagen nodig om te herstellen. Dat trek ik slecht. Het verval dat voor zulke lange herstelperiodes zorgt.

Maar het was de moeite waard en ik doe het zeker weer.

Nog een (aangenaam) ritueel is dat ik elke dag naar de podcast van Marcel van Roosmalen en Gijs Groenteman luister – Weer Een Dag. Van de week besprak hij daar de toestanden die een huis te koop zetten met zich meebrengen. Ik was direct van mijn stuk. Marcel van Roosmalen en Eva Hoeke zetten hun huis te koop. Ik werd er een beetje treurig van. Ik heb, lang geleden, een stukje geschreven over hun huis in Wormer en hoe het me deed denken aan het huis waar ik ben opgegroeid. Hoewel ik maar twee keer bij Marcel en Eva thuis ben geweest was ik na de eerste keer direct verliefd op hun huis.

De overpeinzingen van Marcel van Roosmalen kregen een vervolg in een column die hij deze week schreef. Hij vraagt zich daarin af of hij Wormer en zijn bewoners zal gaan missen. Het dorp dat hij regelmatig affikte in zijn columns. De inwoners die er regelmatig van langs kregen. Het besef drong door dat hij ondanks zijn afkeer voor het dorpse bestaan, sommige aspecten (en zelfs mensen!) zal gaan missen. Al houdt hij natuurlijk wel een slag om de arm. Uiteindelijk was zijn conclusie dat hij grote veranderingen slecht trekt.

Net als ik.

Zijn overpeinzingen deden me terugdenken aan de tijd dat mijn vader en zijn reclamebureau in zwaar weer terecht waren gekomen. We moesten verhuizen omdat wonen in de helft van een twee-onder-een-kap niet meer te betalen was. Het markeert het einde van mijn pre-puberale bestaan en de gelukkigste tijd uit mijn leven. Verhuizen heeft impact. Zeker op kinderen.

Ik vermoed dat de afkeer voor ingrijpende veranderingen, vanaf een zekere leeftijd, met de jaren aan terrein wint. Rond mijn twintigste konden er niet genoeg dingen gebeuren in mijn leven. Het maakte me toentertijd helemaal niets uit waar ik woonde. Als het maar bruiste van de activiteiten. Hoe drukker hoe beter. Ik moet daar nu niet meer aan denken.

Het gekke van die ‘gelukkige tijd’, waar ik steeds naar verwijs, is dat ik moeilijk tot in detail kan uitleggen wat me nu zo gelukkig maakte. Wel in algemene termen. Vriendjes, ravotten, de lagere school, de omgeving, judo, voetbal, zwembad enzovoort. De specifieke details ontbreken in mijn geheugen. In tegenstelling tot details aan en in het huis.

Ik kan me daarvan zelfs nog het loszittende plankje in de parketvloer herinneren.

De herinneringen die ik nu nog aanmaak zijn voornamelijk medisch getint en daardoor onprettig. De mooie herinneringen zijn er ook, maar te gering in aantal. Ter compensatie kan ik er wel voor zorgen dat dochtertje Fleur mooie herinneringen kan aanmaken. Mooie herinneringen aan een fijn huis zijn de krachtigste die ik ken.

Daar komt ze een heel eind mee. Dat weet ik zeker.

Disclaimer: Gratis en voor niks. Doneren waardeer ik zeer. Delen ook.
vadertje.backme.org

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.