Blinde Darm

Het CDA in verkiezingstijd. Elke keer weer smullen.

Weet u nog? Balkenende op het skateboard? Of met gebalde vuist roepen om meer ‘VOC mentaliteit!’ Of wat te denken van Sybrand Buma die op scholen als begin van de dag het volkslied wilde laten zingen door de kinderen? En nu dan de slapste slungel der slappe slungels van het CDA. Ons Wopke. Dienstplicht. Desnoods sociale dienstplicht. Het moet weer heringevoerd worden.

Ik kan me nog herinneren dat ik Wopke voor het eerst zag en hoorde. Ik dacht toen, tot mijn eigen verbazing, ‘wat een solide, betrouwbare man en dat voor een cda-er!’ Nou, daar heb ik mezelf wel een paar keer voor op het matje moeten roepen in de periode daarna. Ik ben hem inmiddels anders gaan ‘lezen.’ In tegenstelling tot toentertijd heeft zijn frons en zijn knik-hoofd om klemtonen te leggen een compleet andere betekenis gekregen. Van betrouwbaar naar ‘ik moet vooral mezelf overtuigen’.

Maar goed.

Waarom nu weer die dienstplicht? Je zou kunnen zeggen dat het een soort kroonjuweel aan het worden is voor het CDA. Want ook Wopke’s voorgangers, Buma en Balkenende pleitten hiervoor. Om uiteenlopende redenen, maar met een gemene deler: gemeenschapszin. De afgelopen vijfentwintig jaar is er al geen meerderheid meer voor in de tweede kamer, maar het sluit wél perfect aan bij de gemeenschapszin met bijbehorende normen en waarden, die het CDA in moeilijke tijden afstoft. Omdat Wopke een man van de centjes is, verdenk ik hem er ook nog eens van dat het hem financieel goed uit zou komen als hij hierdoor gaten in defensie, zorg en ander verwaarloosd maatschappelijk belang kan opvullen.

Eigenlijk is het altijd hetzelfde liedje bij het CDA. Het is stevige taal, gebaseerd op klassieke waarden zoals gezin, gemeenschap, boer, kerk en vaderland. In verkiezingstijd wel te verstaan. Wat daarna gebeurt is raden. Dan neemt de flexibele ruggengraat het over. Afhankelijk van het aantal verloren of gewonnen zetels wordt daadkracht of het gebrek daaraan getoond. Alles om op het pluche te komen, want dat is heiliger dan de bijbel zelf.

Net zoals de kiezer alweer een tijd geleden het geruzie binnen linkse partijen, met name bij de PvdA, zat was en afstrafte met de ene na de andere verkiezingsnederlaag, is hetzelfde in gang gezet bij het CDA. Ook al weer een tijdje, trouwens. Niet vanwege geruzie, maar vanwege het eeuwige gekonkel ende gedraaikont. Het wrange is dat beide partijen door dit gehannes ruim baan heeft gegeven aan de VVD en alle partijen rechts daarvan die zogenaamd ‘wél het eerlijke verhaal vertellen.’

Het mag dan ook geen verbazing wekken dat de VVD de Linkse Wolk (de benamingen worden steeds infantieler) tot vijand heeft verklaard. Het verbond tussen Groenlinks en de PvdA maakt ze tot de belangrijkste tegenstrever. Samen hebben GL en de PvdA ongeveer twintig zetels. Net zoals de PVV, maar dat is geen serieuze kandidaat voor regeringsverantwoordelijkheid. Van het CDA heeft niemand meer wat te vrezen. De amechtige poging alsnog boerminnend Nederland achter zich te krijgen is lachwekkend, kansloos en laat zien hoe wanhopig het CDA is. De kiezer laat zich in ieder geval niet in dat opzicht belazeren. Zelfs stikstof zelf heeft geen idee welke kant ze op moet met het CDA. Duidelijkheid is nu eenmaal een behoefte waar het CDA nooit aan heeft kunnen voldoen. Net zoals het geruzie binnen links, zal ook het CDA niet van z’n fouten leren. Dat is zowel een schande als een drama voor een politieke partij.

Ook na de volgende (tweede kamer) verkiezingen zal het CDA weer de blinde darm van de VVD zijn, die nog niet pijnlijk genoeg is om te laten verwijderen.

Disclaimer: Gratis stukje, doneren wordt gewaardeerd en kan via:
vadertje.backme.org

 

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.