Niks Geleerd


Het referendum. Het is net een lelijke, pijnlijke puist op je neus die om de zoveel tijd weer terugkomt. Afzichtelijk en onuitroeibaar. Als herpes. En waarom? Eerlijk gezegd hoor ik daar alleen maar gemankeerde argumenten voor. Het is, en dat is de wortel, gestoeld op wantrouwen. Wantrouwen jegens de regering. Wantrouwen jegens het parlement en direct daaruit voortvloeiend, minachting jegens het volk. Het vervelende aan deze constatering is dat de bepleiters van het correctief referendum juist het tegenovergestelde beweren. Zij vinden dat als alles en iedereen die erover gaat, zoals gekozen volksvertegenwoordigers, regering en de controlerende macht (parlement en senaat) hebben gefaald, het volk de politici moet kunnen terugfluiten.

Honderdvijftig doktoren hebben de patient tevergeefs proberen te redden, maar laten we het nog even aan de putjesschepper vragen. Dan weten we het zeker.

Zoals altijd haalt de SP weer allerlei onderzoeken aan zonder deze te benoemen, behalve als het om hun eigen onderzoek gaat. Dat spitst zich toe op ‘geluiden uit de samenleving’ die de SP oppikt als ze de buurten ingaan. Het eeuwige paradepaardje van de SP: contact met de mensen uit de buurt, het ‘gewone’ volk. En wat merkt de SP?  De ‘gewone mens’ heeft nauwelijks nog vertrouwen in de politiek. Dat is volgens fractievoorzitter Lilian Marijnissen de rode draad die door al die huisbezoekjes heenloopt. Eigenlijk geeft ze daarmee haar eigen partij ook een brevet van onvermogen omdat ook haar partij kennelijk niet in staat is dat vertrouwen naar een aanvaardbaar niveau te tillen.

Dan maar een referendum, moet ze hebben gedacht. Laten we lekker het volk beslissen over wetgeving (of onderdelen daarvan). Bij Jan Roos moet het water al uit de bek lopen. Populisten weten als de beste hoe je de onderbuik kunt mobiliseren. Een correctief referendum is hun krachtigste wapen. Wie herinnert zich niet het fiasco van het Oekraïne referendum?

Ik hoorde Lilian Marijnissen in een debat zeggen dat ze niet gelooft dat ‘de gewone mens’ geen vertrouwen meer in de politiek heeft wegens gebrek aan interesse. Zij gelooft dat juist onderwerpen die in aanmerking komen voor een correctief referendum, weer tot vurige discussies aan de keukentafel zal leiden. Hoe naïef kun je zijn? Het gros van de SP kiezers holt, afhankelijk van de economische situatie, tussen hen en de PVV heen en weer. De ‘gewone mens’ heeft zich in meerderheid nog nooit om politiek druk gemaakt. Die stemt op een partij als populisten hun hebben overtuigd dat een bepaalde zondebok de oorzaak is van hun ellende. Ze stemmen nadat ze hebben gecheckt hoeveel er in hun portemonnee zit. Zit er genoeg in dan wordt het SP. Zit er niet genoeg in dan wordt het de PVV en krijgen de Marokkanen de schuld. Of andersom.

Een referendum is wegduiken voor je eigen verantwoordelijkheid. De kiezer geeft een volksvertegenwoordiger voor een bepaalde tijd een mandaat om het belang van een bepaalde groep kiezers te behartigen. Het geeft geen pas om minachtend met die verantwoordelijkheid om te gaan. “U heeft ons weliswaar gekozen, maar hier maken wij onze handen niet aan vuil. Zegt u het zelf maar: ja of nee?” De kiezer kan nooit een betere afweging maken dan een volksvertegenwoordiger. Al is het alleen al om het simpele feit dat alle terzake doende documenten in het bezit zijn van de volksvertegenwoordiger. Op basis daarvan mag de kiezer van de volksvertegenwoordiger een redelijk en weloverwogen standpunt verwachten. Het geeft geen pas een probleem waar je niet uitkomt – om wat voor reden dan ook – dan maar terug te geven aan de kiezer.

Er was een tijd dat ik een rotsvast vertrouwen had in de SP. Jan Marijnissen was een held. Lilian, zijn dochter, had ik hoog zitten. Net zoals Renske Leijten. Het belegen standpunt van de SP over Europese samenwerking op allerlei gebieden deed dat vertrouwen al enigszins afbrokkelen. Het referendum doet dat definitief breken. Ik betrap de SP er steeds vaker op dat ze bij moties aan de verkeerde kant van de streep staan. Steeds vaker zie ik dat hun potlood hetzelfde kleurtje geeft als die van FvD, PVV en BBB. Al eerder schreef ik dat als je jezelf in dat gezelschap terugvindt het tijd wordt om jezelf achter de oren te krabben.

Ook wat betreft het correctief referendum staan ze weer zij aan zij met die partijen. En zij niet alleen. Ik zie dat er meer partijen tussenstaan die beter zouden moeten weten.

Niks geleerd.

Disclaimer: gratis stukkie, delen en doneren beveel ik, van Bastapunt, van harte aan en kan via:
vadertje.backme.org

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.