Voornemens

Goede voornemens heb ik lang geleden al losgekoppeld van een nieuw jaar. Voor zover ik ze al had.

Ik ken maar weinig mensen die goede voornemens ook echt tot een goed einde brachten. En dan bedoel ik natuurlijk de voornemens die ertoe doen. Zoals stoppen met roken of drinken. Of allebei. Dat soort. Goede voornemens worden vaak gemaakt in een staat van hoogmoed. Net een borrel teveel op en dan luid verkondigen dat je vanaf één januari een jaar niet gaat drinken. Of iets in die trend. Stoppen met roken is misschien wel de ‘gevaarlijkste’ belofte die je jezelf kunt doen. (Ik moest er keelkanker voor krijgen om dat voor elkaar te krijgen.) De omgeving heeft die aankondiging uiteraard opgeslagen in het collectief geheugen van de vriendenkring. Zij zullen niet nalaten je te herinneren aan de voornemens die je vol bravoure hebt aangekondigd (en waar je waarschijnlijk al spijt van hebt).

Het belang dat wordt gehecht aan goede voornemens zal voor iedereen een eigen lading hebben. Als de mening van de omgeving waarin je sociaal actief bent voor jou van belang is, begint nu de hel.

Het is één januari. De week van de nieuwjaarsborrels staat op het programma. Daar had je natuurlijk even niet aan gedacht toen je in aangeschoten toestand je voornemens wereldkundig maakte. Op de locatie waar de nieuwjaarsborrels worden gehouden, staan buiten de rokers paffend champagne te slurpen. Ik durf te wedden dat meer dan de helft dan al z’n goede voornemens overboord gooit. Of op z’n minst mee gaat marchanderen. “Ja, nee, ik bedoelde vanaf volgende week…”

Het hele punt van goede voornemens is dat het niet bij voornemens moet blijven. De onvoorspelbaarheid van het leven staat daarbij niet zelden in de weg. Wat als je net twee weken gestopt bent met roken (of drinken) en er overlijdt een dierbare? Menigeen zal dan naar de fles of het pakje sigaretten grijpen. Om zichzelf daarna weer te moeten geruststellen. Het ‘ja-maar-mechanisme.’ Bij sommigen leiden herhaalde mislukte pogingen tot een laag zelfbeeld en soms zelfs tot depressies. Ik heb het zien gebeuren.

Er is namelijk altijd wat. Voornemens moet je weloverwogen nemen, anders zijn ze bij voorbaat gedoemd te mislukken. Ik kan het weten, want ik heb vele mislukkingen mogen aanschouwen. Waaronder een aantal van mezelf.

Diegene die ik wel heb volbracht zijn stoppen met drinken en roken. De fles heb ik negentien jaar geleden voorgoed vaarwel gezegd na een reeks maagbloedingen. Roken nadat mijn strottenhoofd en de daarin zich schuilhoudende tumor drie jaar geleden operatief is verwijderd. Twee levensbedreigende situaties die me geen keus lieten. Daar kom je voor wat betreft motivatie moeilijk overheen. En dan nog is het af en toe knap lastig. Meestal door die vermaledijde onverwachte wendingen in het leven.

Om die twee voornemens in stand te houden lever ik nog regelmatig strijd met mezelf. In ieder geval meer dan genoeg om me daarnaast niet nog eens druk te moeten maken om nieuwjaarsvoornemens. Met andere woorden: doe het jezelf niet aan. Neem jezelf iets voor dat je oprecht wilt volbrengen en hang dat noch aan de grote klok, noch op aan een datum. Dan valt het niet heel erg tegen als het niet lukt.

Voor wat betreft mijn eigen voornemens ben ik van plan zo lang mogelijk te blijven leven. Dat is een doorlopend voornemen en staat los van elke daartoe aangewezen datum. Ik heb daar al meer dan mijn handen vol aan. Daarnaast zie ik wel wat ik nodig genoeg vind om me voor te nemen.

Dit gezegd hebbend wens ik jullie veel succes met reeds genomen voornemens.

O, en een gelukkig nieuwjaar allemaal, natuurlijk.

Disclaimer: ook in 2024 gewoon gratis, maar ook dit jaar zijn donaties gewoon weer welkom.
vadertje.backme.org

 

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.