Geen Mannengriep

Ik schrok ergens wakker van. Geen idee van wat. Waarschijnlijk van mezelf.

Mijn neus zat vastgeplakt aan één van de kussentjes op mijn bank. Het was nog donker. Er stond een stevige wind want de uitgeschoten bamboe in mijn tuin zwaaide wild naar me in het schijnsel van de lantaarnpaal. Dwars door de dikke gordijnen. Ik trok het kussen los van mijn neus die het gelijk op een lopen zette en graaide naar de keukenrol om dat vervelende, overbodige reukorgaan te blokkeren. Voor ademen heb ik hem allang niet meer nodig. Het zat eraan te komen en het was zover. Het verkoudheidsvirus greep zo wild om zich heen dat het ten einde raad zich ook maar in mijn neus had genesteld.

Vrijdagavond leek alles nog redelijk in orde. Broer Henk was op de borrel geweest en hoewel we ons allebei niet helemaal jofel voelde, leek er vooralsnog weinig aan de hand. Schijn bedriegt. De volgende dag zei mijn broer af voor de verjaardagsviering van mijn oudste dochter Natasja en in één moeite door de voorstelling op zondag van ons beider goede vriendin Anne. Broer Henk en zijn vrouw Nina waren geveld door de griep. Aangezien Nina het ook had ging ik ervan uit dat het geen mannengriepje betrof. Ikzelf ben wat dat betreft geen betrouwbare graadmeter.

Afgelopen donderdag heb ik digitaal twee afspraakvoorstellen gedaan bij respectievelijk mijn KNO-arts en mijn longarts. Ik kamp met een nauwer wordende luchtpijp (althans zo voelt het) en ademen wordt steeds moeilijker. Vergelijk het met na hardlopen op adem komen door naar lucht te happen via een Fristirietje. Het kan zijn dat mijn longen nóg verder achteruit zijn gegaan dan de twintig procent die nog over was, maar het kan ook zijn dat er een ongewenste kiezel tegen mijn luchtwegen aandrukt. Aan het eerste kan niets worden gedaan (copd is niet te stoppen), maar aan het tweede misschien wel. Het kan natuurlijk ook gewoon een ouderwetse longontsteking zijn. Symptomatisch gezien is het allemaal mogelijk, al doet het gorgelen met bloed vermoeden dat het probleem zich dieper in de zwartgeblakerde krochten van mijn longen afspeelt.

Tegen de tijd dat ik richting dochter Natasja ging, wist ik al dat ik het niet lang zou volhouden. Ik wist ook dat dat geen probleem zou zijn. Inmiddels is dochter Natasja het best geïnformeerd als het gaat om mijn actuele medische toestand. Daar komt bij dat ik niet meer de moeite neem om mezelf uit te leggen als ik daar geen zin in heb. En dat is vaak, tegenwoordig. Ik heb het twee uur volgehouden. Viel me nog mee. De rest van de dag bracht ik hoestend, gorgelend en slapend door. In wisselende volgorde.

De zondag moest nog komen.

Anne gaf die dag drie voorstellingen in het kader van het thema ‘Gluren bij de Buren’. Het was een vervolg op een eerdere voorstelling. Onder andere via Performance Art is het Anne gelukt haar meer dan traumatische jeugd een controleerbare plek te geven. Ik had de middelste van de voorstellingen uitgekozen. Er zijn van die gebeurtenissen in je leven die je van jezelf niet mag missen. Ongeacht hoe je er zelf voorstaat. Zo een was deze voor mij. Ik kwam een paar minuten te laat en het tijdelijke buurtcentrumpje ‘De Kleine Lelie’ (de originele versie is jaren geleden al afgebrand) zat op slot. Een forse dame met een grote witte hond bewaakte de deur en schudde haar hoofd. Ik mocht er niet in. Anne, die net aan haar voorstelling was begonnen, zag me en maande de vrouw de deur te openen. De voorstelling was indrukwekkend en gaf me de moed om de laatste horde van de dag te nemen. Boodschappen doen voor de aankomende schoolweek met dochtertje Fleur. Ik was vergeten dat ze pas maandag komt. Zondagavond had ze een filmavond met haar moeder ingepland.

Eenmaal thuis kon ik uit elkaar vallen. Vlak voordat ik op de bank in slaap viel wist ik weer waar ik wakker van was geworden. In een droom had ik ruzie met Matthijs van Nieuwkerk. Hij was aan het schreeuwen.

Het virus had zijn tol geëist.

Disclaimer: bla bla gratis, bla bla doneren bla bla
vadertje.backme.org

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.