Weerzien – Een Kiezelstukje

Ik moet jullie weer even bijkiezelen.

Er had veel aan de hand kunnen zijn, maar dat was er gelukkig niet (zie update onder dit stukje). In de vorige kiezelkroniek meldde ik het fijne nieuws dat mijn longcapaciteit aanzienlijk beter was dan eerdere tests hadden uitgewezen. Net onder de vijftig procent, maar toch het dubbele van vorige metingen. Hoera.

Ik kreeg de opdracht mee van de longarts om onder fysiotherapeutische begeleiding te gaan sporten. Ik zie daar enorm tegenop en stel het daarom nog steeds uit. Wel laat ik de doorverwijzingsbrief pontificaal op tafel liggen, opdat ik niet vergeet.

Maar goed.

In navolging van het bezoek aan de longarts had de baas van afdeling KNO, Simone (ik mag Simone zeggen, want zij mocht mij opensnijden) een vervolgconsult ingepland. Ik mag haar graag. Een no-nonsense vrouw én zeer begaan met haar patiënten. Een ideale combo. Als eerste viel haar La Linea in mijn nek op. Ze vond hem leuk. Ze begreep ook, zonder dat ik het hoefde toe te lichten, waar de tattoo op sloeg. Nadat we het goede nieuws van de longfunctietest hadden besproken, volgde een kleine inspectie van mijn tracheostoma. Ze nam een versmalling waar. Op zich niets nieuws – dat gebeurt nu eenmaal in de loop der tijd – maar de vernauwing was te smal geworden. Er moest worden opgerekt.

Van pinkdikte naar duimdikte. Onder volledige narcose. Noodzakelijk omdat het het een korte, maar onaangename handeling is om bij bewustzijn mee te maken. Ik schrik daar niet van. Even een middagje dutten en als het lukt kan ik weer broodkorstjes doorslikken zonder dat ik het eerst tot pap moet kauwen.

Ik moest mij melden bij de afdeling in het AUMC waar ik altijd terecht kom als ik operaties moet ondergaan. Mijn favoriete verpleger (Franklin) werkt daar. Het was een warm weerzien. Hij is een paar jaar ouder dan ik, maar oogt jonger en is zeker fitter en levenslustiger dan ik. Hij had een belofte onder zijn hoede. Een jonge verpleegkundige die de overstap had gemaakt van het onderwijs naar de zorg. Ze had er twee jaar opzitten en moest er nog twee voordat ze de volledige opleiding had afgerond. Omdat Franklin altijd druk is, werd ik toevertrouwd aan Sophie, want zo heet ze. Maar niet voordat Franklin, dochter Natasja en ik even hadden bijgepraat.

Het had verdacht veel weg van een weerzien tussen oude vrienden.

Trots vertelde Franklin dat hij een vriendin had. Ze is tien jaar ouder dan hij en ze zijn zielsgelukkig met elkaar. Hij zou later nog even terugkomen om een foto te laten zien. Ik ken de routine inmiddels en kan die al grappend en ontspannen doorlopen. Mijn dochter vind het een ‘feestje’ om met mij naar het ziekenhuis te gaan. Ze heeft veel gelachen. Met Sophie ging het ook al soepel. Ze was bijdehand en hield makkelijk stand tegen de verbale dijkdoorbraak die ik altijd onbedoeld veroorzaak.

Zoals altijd werd ik gekmakend veel naar mijn naam en geboortedatum gevraagd. Iedereen die ook maar een vraag voor me had, moest dat checken. Protocol. Ook protocol is het blauwe ‘gekkenhuisschort’ dat je aan moet trekken. Onmogelijk om dat in je eentje te doen. Gelukkig ben ik een ander mens als ik op afdeling 1C ben. Meegaand en vrolijk. Het beste scenario voor een voorspoedige dag, weet ik uit ervaring.

Onderweg naar de operatietafel kwam Franklin langsrennen met een foto van zijn geliefde. Mijn bril mocht niet mee, dus ik zag uitsluitend wazige kleuren. “Ze is prachtig,” zei ik. En weg was hij weer. In de operatiekamer wachtte Simone me op.

Ze wreef twee keer over mijn schouder en fluisterde: ‘Slaap lekker. Tot straks.’

De lieverd.

Disclaimer: Lees gratis, doneer vrijwillig
vadertje.backme.org

UPDATE: Er was door Simone een verdikking achterin mijn keel gevonden. Biopten afgenomen. Nog niet duidelijk wat het is, maar i.i.g. GEEN tumor of kankerweefsel.

 

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

One thought to “Weerzien – Een Kiezelstukje”

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.