Brij

Het is niet te doen. Ik kom er niet uit. Er gebeurt zo verschrikkelijk veel in relatief korte tijd, dat mijn brein vastloopt.

Dat mijn brein vastloopt is op zich niet nieuw en ook niet zo erg. Als ik ergens niet uitkom, kan ik dat na verloop van tijd wel accepteren. Zodanig dat ik verder kan, in ieder geval. Om een voorbeeld te noemen: ik denk dat het leven geen zin heeft, maar wil niets liever dan het eeuwige leven. En dan bedoel ik vóór de dood. Want de kans dat er daarna nog iets is, is net zo groot als de kans dat het CDA weer de grootste partij in ons land wordt. Dat lijkt tegenstrijdig en dat is het waarschijnlijk ook. Ik heb het kunnen accepteren door mezelf wijs te maken dat dit soort dualiteit het hoofdbestanddeel van mijn inborst is. In het verlengde daarvan heb ik altijd een behoorlijk pessimistisch wereldbeeld gehad. Dat is er, zacht gezegd, niet beter op geworden.

De denderende modderstroom aan verschuivende moraal met in zijn modderspoor een stortvloed aan overbodige duiding is overweldigend. Het verzandt allemaal in een woeste brij onder mijn schedeldak. Ik krijg simpelweg de tijd niet om de aardverschuivingen te ontrafelen. Het startschot weet ik nog. De kier van Dilan Yeşilgöz-Zegerius. Ik gun niemand de afrekening waarvan ik denk dat die haar te wachten staat. Zelfs haar niet. De modderstroom ramde met verwoestende kracht de deur aan gruzelementen die zij op een kier had gezet. Kafka tot de 10de macht penetreerde polders en steden.

Met hem kwam de kolkende brij in mijn brein.

Vol ongeloof probeer ik van alles ergens te parkeren, maar telkens als er een plekje vrij lijkt te komen bots ik weer tegen een nieuw afzichtelijk vehikel aan. PVV, Onderwijs, Schoof, Lientje, Mona, Markuszower, Gaza, Oekraïne, Putin, China, Musk, BTW, Bezuinigingen, Ambtenaren, Visserij, Ministeries, Extreemrechts, Zuurlinks, Democratie, Dictatuur, Leugen op Leugen op Leugen. En er is nog veel meer dat niet meer hetzelfde is. Hiermee suggereer ik niet dat verandering niet goed kan zijn, maar dat is wel een stip aan de horizon geworden.

Ik mis ook nieuws. Dat gebeurt me niet vaak, maar dat heeft met die brij te maken. Er verzuipen dingen in. Dingen die ik pre-brij wel bijtijds zou opmerken. Dat komt door de lusteloze, energievretende moedeloosheid die de rondkolkende brij bij me veroorzaakt. Als het niet meer lukt de dingen op een rijtje te zetten, treedt er fatalisme op. Zoek het maar uit. Krijg toch allemaal de kolere en dat soort randgedachten. Onder minder kafkaëske omstandigheden kom ik er altijd wel uit. Dan ga ik hier en daar tekeer op Twitter tot de woede is gezakt en ik mijn adhd weer enigszins in het gareel heb gekregen. Moe maar voldaan zie ik dan weer enig perspectief.

Dat is nu niet zo. Zeker niet nu er net wéér een door mij gemist nieuwtje binnenkwam. Dertig procent, ik herhaal DERTIG procent, van de jongeren zou het prima vinden als de democratie ingeruild zou worden voor een dictatuur. Probeer dan nog maar eens perspectief te zien.

De brij wint.

Disclaimer: Lees gratis, doneer vrijwillig.
vadertje.backme.org

 

Menno Voorwinde

Door schade en schande wijs geworden. Eigenwijze donder. Twijfelt aan alles in de wetenschap dat wijsheid begint bij twijfel.

One thought to “Brij”

  1. Voel het precies zo, moet mezelf beheersen om niet alles te willen zien/reageren op Twitter, het is niet goed, het versterkt de brij maar ik kan het moeilijk laten.
    We moeten elkaar vasthouden, steunen, sterk zijn voor onszelf, voor onze dierbarenen voor elkaar!

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.